شکست لاله را جدی بگیریم

اگر نیلوفری دیدیم زخمی

                                       برای قلب پردردش بمیریم

بیا به احترام قصه عشق

                                       به قدر شبنمی، مجنون بمانیم

بیا گه گاه از روی محبت

                                        کمی از درد لیلی را بخوانیم

بیا با دستی از جنس سپیده

                                          زلال اشک از چشمی بشوییم

بیا راز غم پروانه ها را

                                       به موج آبی دریا بگوییم

بیا لای افق های طلایی

                                       به دنبال دل ماهی بگردیم

بیا از قلبمان روزی بپرسیم

                                       که تا حالا در این دنیا چه کردیم؟

بیا در لحظه سرخ نیایش

                                       چو روح اشک، پاک وساده باشیم

بیـا ، هر وقت باران باز بارید

                                      برای گل شدن آماده باشیم