عسل بانو،عسل گیسو،عسل چشم

کدام شب؟

asal-bano — Wed, 21 Oct 2009 12:19:18 GMT

کدام شب؟شبی...
شبی ستاره ای دهان گشود
-چه گفت؟
نگفت،از لبش چکید
-سخن چکید؟
سخن نه،اشک
ستاره میگریست
-ستاره ی کدام کهکشان؟
ستاره ای که کهکشان نداشت
سپیده دم که خاک
در انتظار روز خرم است
ستاره ای که در غم شبانه اش غروب کرد
نهفته در نگاه شبنم است
هوشنگ ابتهاج

بیا

asal-bano — Mon, 06 Apr 2009 04:32:18 GMT

بیا در کوچه باغ شهر احساس

شکست لاله را جدی بگیریم

اگر نیلوفری دیدیم زخمی

برای قلب پردردش بمیریم

بیا به احترام قصه عشق

به قدر شبنمی، مجنون بمانیم

بیا گه گاه از روی محبت

کمی از درد لیلی را بخوانیم

بیا با دستی از جنس سپیده

زلال اشک از چشمی بشوییم

بیا راز غم پروانه ها را

به موج آبی دریا بگوییم

بیا لای افق های طلایی

به دنبال دل ماهی بگردیم

بیا از قلبمان روزی بپرسیم

که تا حالا در این دنیا چه کردیم؟

بیا در لحظه سرخ نیایش

چو روح اشک، پاک وساده باشیم

بیـا ، هر وقت باران باز بارید

برای گل شدن آماده باشیم

انتظار

asal-bano — Wed, 04 Mar 2009 12:04:18 GMT

در نیست

راه نیست

شب نیست

ماه نیست

نه روز و

نه آفتاب،

ما

بیرون زمان

ایستاده ایم

با دشنه تلخی

در گرده های مان.

هیچ کس

با هیچ کس

سخن نمی گوید

که خاموشی

با هزار زبان

در سخن است.

در مردگان خویش

نظر می بندیم

با طرح خنده ئی،

و نوبت خود را انتظار می کشیم

بی هیچ

خنده ئی!

سیب مهتاب

asal-bano — Sun, 30 Nov 2008 08:33:18 GMT

ابر دستی به نگاه تر مهتاب کشید

بعد باران شد و چشمان مرا اب کشید

گفت : شادی بکش اما پسرک درد کشید

گفت : بابا بکش اما پسرک قاب کشید

اه ای ماهی تبعیدی این حوض بگو

سیب مهتاب چه از طعنه شبتاب کشید !

مانده از ماه نگاه تو چه ترسیم کند

انکه از همهمه ای رستم و سهراب کشید

ای دریا ! تو که همسنگر بابا بودی

می توان دست از ان گوهر نایاب کشید ؟!

نرگس غنچه که زندانی مردم شده است

کار نیلوفر ما نیز به مرداب کشید

باز هم غیرت دریا که شبی موجی شد

دهن خاکی این طائفه را اب کشید

نمره نوبت نقاشی او بیست نشد

تا پدر عکس خودش را به رخ قاب کشید ...

محمدحسین نعمتی

خلوت دل

asal-bano — Mon, 15 Sep 2008 21:27:18 GMT

من در اين خلوت دلگير شفق گون بي تو

زير اين سايه ي انبوه سكوت

در كنار مشتي از ثانيه هاي مرده

پاي يك خاطره ي پژمرده

گاه به رويا و خيالم در اوج

لب خندان تو را مي نگرم

من در اين خلوت دلگير شفق گون بي تو

در غروبي كه چو خاريست به دل

همره شاپركي سوخته بال

خسته و در عتش ديدارت

بي مهابا ز ژرفاي دلم

تا بدانجا كه از اين بغز مجالم باشد

نام زيباي تو را جانانم

با هزار اشك

زبهر دل بيچاره ي خود

مي خوانم

هنوز

asal-bano — Mon, 15 Sep 2008 20:49:18 GMT

در نگاه من بهارانی هنوز

پاک تر از چشمه سارانی هنوز

روشنایی بخش چشم آرزو

خنده ی صبح بهارانی هنوز

در مشام جان به دشت یاد ها

باد صبح و بوی بارانی هنوز

در تموز تشنه کامی های من

برف پاک کوهسارانی هنوز

در طلوع روشن صبح بهار

عطر پاک جوکارانی هنوز

کشتزار آرزو های مرا

برق سوزانی و بارانی هنوز

(شفیعی کدکنی)

نتوانم

asal-bano — Fri, 27 Jun 2008 22:32:18 GMT

یادم آمد تو به من گفتی از این عشق حذر کن

لحظهای چند بر این آب نظر کن

آب آیینه ی عشق گذران است

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

باش فردا که دلت با دگران است

تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن

با تو گفتم حذر از عشق ندانم

سفر از پیش تو هرگز نتوانم (فریدون مشیری)

...

asal-bano — Fri, 27 Jun 2008 22:31:18 GMT

هیچ کس اشکی برای ما نریخت ...هر که با ما بود از ما می گریخت ...چند روزی ست حالم دیدنیست... حال من از این و آن پرسیدنیست... گاه بر روی زمین زل می زنم... گاه بر حافظ تفاءل می زنم... حافظ دیوانه فالم را گرفت... یک غزل آمد که حالم را گرفت: ... ما زیاران چشم یاری داشتیم... خود غلط بود آنچه می پنداشتیم......!!!!!!!!

روي من شرط نبند .. جاي تکخال قمار .. جاي يک اسب سياه .. پاي ميدان شکار .. بر سرم عشق نپاش .. مثل باران تگرگ .. مثل يک شوخي تلخ .. بين مهماني مرگ .. پشت من راه نيا.. همچو يک عاشق ناب .. باورت را نفرست.. رو به من،رو به سراب .. هستي ات را نفروش!!!!!!!

...گرچه تنها جا ميمونم

asal-bano — Fri, 30 May 2008 22:40:18 GMT

اگه تو شبای سردت با خودت تنها ميشينی
من برات ميخونم از عشق تاكه فردا رو ببينی
اگه هم صدای اشكی واسه آرزوی بر باد
من برات ميخونم ای گل نو بهارو نبر از ياد
همه دلخوشيم به اينه كه تو يادت موندگارم
گر چه عمريه تو اين دشت يه خزونه بی بهارم
من اگه هنوز ميخونم واسه خاطره دل توست
شعر من صدای غم نيست هم صدای حسرت توست

عزيزم اگه خزونم واست از بهار ميخونم
تو رو تنها نميذارم گرچه تنها جا ميمونم
اگه تو شبای سردت با خودت تنها ميشينی
من برات ميخونم از عشق تا كه فردا رو ببينی

اگه هم صدای اشكی واسه آرزوی بر باد
من برات ميخونم ای گل نو بهارو نبر از ياد
همه دلخوشيم به اينه كه تو يادت موندگارم
گر چه عمريه تو اين دشت يه خزونه بی بهارم
من اگه هنوز ميخونم واسه خاطره دل توست
شعر من صدای غم نيست هم صدای حسرت توست

عزيزم اگه خزونم واست از بهار ميخونم
تو رو تنها نميذارم گرچه تنها جا ميمونم

کوچه

asal-bano — Sat, 03 May 2008 20:29:18 GMT

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق دیوانه که بودم

در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید

باغ صد خاطره خندید

عطر صد خاطره پیچید

یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

من همه محو تماشای نگاهت

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ریخته در آب

شاخه ها دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

یادم آید تو به من گفتی:

(( از این عشق حذر کن!

لحظه ای چند براین آب نظر کن

آب آیینه عشق گذران است

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است!

باش فردا که دلت با دگران است

تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن))

با تو گفتم: حذر از عشق ندانم

سفر از پیش تو هرگز نتوانم

نتوانم

روز اول که دل من به تمنای تو پر زد

چو کبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی

من نه رمیدم نه گسستم

باز گفتم که : تو صیادی و من آهوی دشتم

تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم نتوانم

اشکی از شاخه فرو ریخت

مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت

اشک در چشم تو لرزید

ماه بر عشق تو خندید

یادم آید که دگر از تو جوابی نشنیدم

پای در دامن اندوه کشیدم

نگسستم نرمیدم

رفت در ظلمت غم آن شب و شب های دگر هم

نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم

نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم...

بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم!